I'VE poured my WINE
Currently browsing: POETRY


  • اڃا هي وقت جو ناٽڪ هلي ٿو پيو

    اڃا هيءُ وقت جو ناٽڪ هلي ٿو پيو
    اڃا ڪردارَ ناٽڪ ۾ ڪئين ايندا
    اڃا ناتا ڪئين جُڙندا، ڪئين ٽُٽندا، ڪئين ٻيهر جُڙي پوندا
    ڪئين ڪنهن واٽَ تي پل لئه ملي ويندا
    ڪئين ٿي بيخبر مُرڪي ڏِسي ويندا
    ڪئين مُرڪون کڻي ايندا، ڪئين مُرڪون کڻي ويندا
    گهڻن ڪارڻ اکين ڳوڙها لَڙي ايندا
    ڪئين رستي مٿي … Continue reading

  • ہم سرد نگر کے باسی ہیں

    ہم سرد نگر کے باسی ہیں
    اے گرم ہوا کچھ  دیر تو آ
    ہر اور  ہوا یوں چلتی ہے
    جیسے اک برف کا طوفاں ہو
    ہر رنگ گیا ہے ڈھل ایسے
    اک رنگ نظر کو دکھتا ہے
    اس کارن بھی من دکھتا ہے
    پورب کی جبیں پر برف اگے
    پچھم کے لبوں پہ آہیں ہیں
    اتر دکشن … Continue reading

  • هڪ نظم ڏٺو مون ميلي ۾

    هڪ نظم ڏٺو مون ميلي ۾
    تنها، تنها ڄڻ مندر هو
    !چوڙيو ٽڪريءَ جي ڇاتيءَ تي
    ڄڻ گوپين ڌاران ڪشنا هو
    ڄڻ مومل ڌاران ڍٽ طرف
    رڙهندو، ڪڙهندو ڪو راڻو هو
    ڪو ڳاڻو هو جو لوڪ ڇڏي
    رڻ جي ڀاڪر ۾ ڀٽڪيو ٿي
    تن گهايل ٿر جي روجهه جيان
    چپڙن ۾ رُڃّ، رڙيون، راڙا
    نيڻن … Continue reading

  • Flash Reality — STORY # 1 (Teensy-Weensy Tiddly Toys)

    This is Flash Reality as opposed to Flash Fiction. I’ve coined this term to narrate personal/real stories tweaked to suit fictional purposes. The maximum word limit I’ve chosen for these stories is 2000 words excluding the wording of any poem or reference material.
    The Monsoon Rains caressed Islamabad—the corridor of powers (the seat of the affluent, manipulators and king … Continue reading

  • پاڻي اڄ اتهاس لڳي ٿو

    I wrote this poem in Sindhi getting inspiration from the above photo Emily Hauze had shared on Facebook a year back. I don’t precisely recall the place where she had snapped this photo, but guess it was somewhere near Larkana, the north-western famous district of Sindh province, where one of the–rather the oldest of–civilizations, the Indus … Continue reading